از ما که آقازاده و خیلی مهم هستیم به عموم رعایایمان در این سو و آن سوی مملکت:

چند روز اخیر برای ما خیلی اندوه و ملال به همراه داشت و در آداب رعیت بودن، یکی هم است از همین بابت عیدتان عزا شود (که ما ملال داریم)؛ اما چون دلمان میخواهد رعیت خوش باشد، از این حق مسلممان چشم پوشیده و دستور عزا شدن عیدتان را از این مصدری که هستیم، صادر نمیکنیم و در این موقعیت مهم و حساس، تعدادی از اوامرمان را به ترتیب شماره و اهمیتش، برایتان میفرستیم تا توتیای چشمتان شود و آئینه وجودتان و شمع راه تاریکتان.

یکم

گویا شخصی که دبیر است در یک جائی، گفته که آقازاده بودن ما نباید مانع از پیگیری پرونده مان شود. ما نیز با او موافقیم که این آقازاده بودن دیگر در پیش چشم رعیت رنگ و معنا ندارد. از این باب چند دلیل ذکر میکنیم برای شما تا خودتان به هر یک از آن دلایل که خواستید، تمسک جوئید و از خیر پرونده ما بگذرید:

چون گردن کلفتیم و از مال دنیا خیلی بهره ها داریم

تحصیل علم دوکترا در بلاد فرنگستان لندن

این که ما همش میریم دُبِی دُبی

چون اِستات اُیل شرکت معتبری است

اینکه موسوی داماد لرستان و مردم آنجا انتخابش نکردند

البته رعیت در انتخاب یک یا چند مورد از دلایل فوق الذکر کمال آزادی را داشته و این خود به معنای احترام ما به عموم رعیت است از کوچک و بزرگ و مرد و زن و پیر و بُرنا و خرد و کلان.

دویُم

چارشنبه سوری آخرسال هم رفت و مقدمات بازگشت ما به ایران را نتوانستید فراهم کنید. رعیت هم رعیت های قدیم! گناه از ماست که جهت آسایش شما پابرهنه های گشنه گدا هجرت کرده ایم به دیار غربت و مانده ایم توی بلاد فرنگتان لندن.

سِیُم

عموجانمان فرمایش فرموده اند که: ما و فائزه بانو، کاری به اقتصاد نداریم مگر زراعت!

از عموجانمان دیگر متوقع نبودیم که اینگونه بی مبالاتی کند. آن چندین هکتار ناقابل باغچه ی پسته را چگونه زراعت نامیدده اند ایشان؟ همین سخنان بر زبان جاری میکنید که رعیت رو زیاد کرده، وقیح می شود!

چارُم

بر عموم رعایای مفلس و پاپتی ما فرض است که امسال را در هنگامه ی عید نوروز و در کردن توپ سال تحویل، پای سفره هفت سین نشسته و در حق ما که توی بلاد فرنگستان لندن جلوس کرده ایم، دعا کنند؛ که سلامتی ما بهترین نعمت است بهر آنان. همین که سایه ما مستدام است بر سرتان، خودش خیلی مهم است.

پنجم

شنیده ایم که بودجه مجلس را خود نمایندگان آن شورا، دستکاری کرده و افزایش داده اند و رئیسشان دوکتر لاریجانی آن امر را عادی شمرده اند.

ما نیز موافقیم که بودجه آنجا افزوده گردد، چرا که بر سر پیگیری کهریزک و کوی دانشگاه،‌خیلی صدمات و زحمات و لطمات را متقبل شده اند و از بابت عدم پیگیری پرونده ما نیز کلی فشار تحمل فرموده اند. انشاالله که مشی ایشان بشود سرلوحه برای این رعیت های چشم سفیدمان در اقصی نقاط بلاد ایران.

سخن را در همین جا به پایان میبرم که امروز قصد داریم به هر نحوی شده عزم را جزم کرده و ضمن حفظ اعتماد به نفس کامل و عدم هراس از ارتفاع چرخ و فلک لندن، برویم سوارش شویم و عکس یادگاری از شجاعتمان انداخته، برای عیدی بدهیم به رعیت تا از شادی ما شاد شوند.